Ana içeriğe atla

Öğütler XXII

Biricik oğlum…

Devamlı koşan, bir yerlere yetişmeye, bir şeyleri yetiştirmeye çalışan hâlimiz için ve sana da bunları dayatmalarımız için üzgünüm oğlum.

Kimi zaman kimi temaşalarını yarıda kestiğim için, kimi terennümlerini susturduğum için…
Acele ettirdiğim için…
Oyuncaklarınla yarım kalan muhabbetlerin için, oyalanmalarına eşlik edemediğim zamanlar için…
Üzgünüm.
Hep koşup durduğum için, koşarken seni de koşturduğum için…
Soluklanmana pek de vakit bırakmadığım için…

Üzgünüm.
Koşmak da yorulmak da çok güzel ama bazen soluklanmak, durmak, duraksamak; dinlenmek, dinginleşmek, dirilmek de çok kıymetli…
Biraz muhasebe, biraz murakabe ve biraz hayret, biraz tefekkür de çok kıymetli…

Yolu koşar adım yürüyelim; hep bir işten bir diğerine koyulalım, bir işten bir işe yorulalım; ama kendimizi, içimizi, özümüzü de boşvermeyelim.
Yolda olalım, yollar açalım.
Bazen yavaşlayalım, bazen hızlanalım.
Bazen sükûnetle bazen deli bir heyecanla…
Yola hep birlikte düşelim
ve yürüdüğümüz yolun taşlarını biz, kendimiz dizelim.
Yollar açalım.
Yolumuz bir ama yolculuğun biricik oğlum.
Biricik oğlum…
Yolculuğunun benli olan kısmı için müteşekkir, yolun sonundaki birlikteliğimiz için muhayyelim.

Yorumlar

  1. Selamünaleyküm sizinle iletişim kurabileceğim bir mail adresi var mıdır acaba? Tevafuken bulduğum yazılarınızı uzun bir süredir takip ediyorum. Sizinle tanismak istiyorum,inşallah.

    YanıtlaSil
  2. Aleyküm selam ve rahmetullah kardeşim, tabiiki, seve seve, erenmerve55@gmail.com

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Öğütler XXIX

  Sevgili oğlum, Henüz küçücükken sen, her şeyini ben yapayım isterdim. Seni kimseye bırakmayayım, her halini ben göreyim, ben hep yanında olayım... Ben koruyayım, ben kollayayım... Ben yeteyim, ben yetişeyim, ben yetiştireyim… Sana dair hiçbir anı kaçırmayayım. Düşününce, ‘oyuncağını uyurken bile yanından ayırmak istemeyen çocuk gibi’ belki. Sonra büyüdüm. Seninle büyüdüm ben de… Ve şimdi kız kardeşin büyüyor. Sen yürümeyi öğrenirken ben bırakmayı, sen konuşmayı öğrenirken ben susmayı, sen kendini bulurken ben yavaşça seni serbest bırakmayı öğrendim. Ve şimdi; ‘ben olmasam da yanınızda güzel insanlar olsun’ yanınızda istiyorum. Ben yanınızda olmasam da güvende olun. Ben kimim ki? Bazen ben yanınızda olsam bile koruyamam ki... Sevgili oğlum, çiçek kızım, Ben toprak olsam, siz güzel çiçeklerim; zamanla havaya, ışığa, gökyüzüne yöneleceksiniz. Topraktan bağımsız büyüyeceksiniz, yalnızca kökünüz kalacak bende. Ben bir koza olsam, siz mucize bir tırtıl; benden çıkıp kanatlanıp u...

Öğütler XXX

Rabbim yarattı ve ellerime verdi. Benim elimde büyüsün diye, Rabbim bana emanet etti. Elimden ne geliyorsa yapmaya hazırdım. Ve o gün bugündür elimden geleni yapıyorum. Elimden gelmeyen şeyler içinse yine ellerimi kullanıyorum; Rabbime açıyorum...  Ektiğim tohumlar filizlenmeden mevsim değişmesin istiyorum. Toprağa diktiklerim zamanından önce savrulmasın istiyorum rüzgârla. Şöyle bir büyüyüp serpilmeden kışa yakalanmasınlar istiyorum.  Biraz daha güneş görsün, biraz daha büyüsün, kendi gövdesini taşıyacak kadar güçlensin. Ama biliyorum; mevsimleri ben belirlemiyorum. Ben sadece elimden geleni yapıyorum, gerisini Rabbime bırakıyorum. Bazen bahçeye bir sera yapmak, etrafını şöyle güzelce sarıp sarmalamak da bahçıvanlığa dâhil…  Hep aynı; bir tarafta biraz kaygı biraz endişe biraz koruma isteği; diğer tarafta tevekkül, sabır, teslimiyet... Bir elim bırakıyor, bir elim hâlâ tutuyor. Bir taraftan yavaşça geri çekilmeyi deniyorum "Tamam" diyorum, "Vakti geldi, artık uçabilir...

Öğütler XXXI

Sevgili kızım, Düşün ki, sana yollar açmakla meşgulum. Sen usul usul gelirken, ön tekerleğin geçeceği yolları düzlemekle meşgulum. Senin adımlarının değeceği yollardaki engelleri kaldırmak için uğraşıyorum. Yağan karın altında hiç durmadan çalışan bir kar küreme aracı gibi belki... Senin ayakların üşümesin, sendelemesin diye. Etrafı temizleyeduruyorum bir yandan, Üzerine sıçramasın kötülükler diye...  Hayatın çamuru sana değmesin, karanlık seni ürkütmesin istiyorum. Yol açık olunca sen hızlıca yürürsün, koşa koşa ilerlersin diye düşünüyorum. Senin hızlıca yürüyüp, koşa koşa ilerleyebileceğin günleri düşlüyorum.  Siz bu yolu temiz ve sağlam adımlarla yürüdükçe, ben varmış hissedeceğim. Siz menzile yaklaştıkça, ben durduğum yerde sona ulaşacağım. Belki bir gün, siz de yollar açarsanız başkaları için; işte ben o zaman gerçekten vardığımı hissedeceğim.