Ana içeriğe atla

Öğütler VIII

 


Sana kavuşmayı beklerken sekiz ayın nasıl hiç geçmediğini, nasıl heyecanla sabırsızlandığımı unuttum da büyümeni izlerken gecesini gündüzünü tutamadım geçen şu beş ayın; hızına yetişemeden bakakaldım.

Sana kavuşma bedeli o sancıların dayanılmazlığını unutuverdim de sana sarıldığım o ilk anın tadını unutamadım.

Yeni yeni alışırken sen dünyaya, uykusuz kaldığım geceleri unutuverdim de sen uyurken seni izlemelere, seni özlemelere doyamadım.

Her seferinde kalbimi acıtan gözyaşlarının ilk ne zaman aktığını unutuverdim de gönül bahçemde çiçekler açtıran o gülüşünün ilkini aklımdan çıkaramadım.

Anneliğin acemisi günlerimi unutuverdim de aynadaki yansımanı ilk kez görmendeki heyecanı, güneşe ilk bakışında gözlerinin nasıl kamaştığını, hareket ettirdiğin ellerine nasıl hayran hayran baktığını unutamadım.

Bütün yorgunlukları unutuverdim de bu gecesi gündüzüne eklendikçe eklenen hiç bitmeyen döngüden hiç bıkmadım.  

Nasıl büyüdüğümü unuttum da nasıl büyüdüğüne hayran hayran bakakaldım; nasıl büyüyeceğine odaklandım. 

Yarınlara dair bütün endişelerimi, tedirginliklerimi, korkularımı bir kenara koydum da ben yine umuttan vazgeçmedim. Umuttan ve duadan... 


Demem o ki, bil oğul!

İyi de kötü de bu hayata dahil.

Acı da sancı da bu hayata dahil.

Sevda da kavga da bu hayata dahil.

Sabır da şükür de bu hayata dahil.

Korku da umut da bu hayata dahil. 

Tebessüm de gözyaşı da bu hayata dahil.


Sen yine umuttan vazgeçme oğul! Umuttan ve duadan... 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Öğütler XXIX

  Sevgili oğlum, Henüz küçücükken sen, her şeyini ben yapayım isterdim. Seni kimseye bırakmayayım, her halini ben göreyim, ben hep yanında olayım... Ben koruyayım, ben kollayayım... Ben yeteyim, ben yetişeyim, ben yetiştireyim… Sana dair hiçbir anı kaçırmayayım. Düşününce, ‘oyuncağını uyurken bile yanından ayırmak istemeyen çocuk gibi’ belki. Sonra büyüdüm. Seninle büyüdüm ben de… Ve şimdi kız kardeşin büyüyor. Sen yürümeyi öğrenirken ben bırakmayı, sen konuşmayı öğrenirken ben susmayı, sen kendini bulurken ben yavaşça seni serbest bırakmayı öğrendim. Ve şimdi; ‘ben olmasam da yanınızda güzel insanlar olsun’ yanınızda istiyorum. Ben yanınızda olmasam da güvende olun. Ben kimim ki? Bazen ben yanınızda olsam bile koruyamam ki... Sevgili oğlum, çiçek kızım, Ben toprak olsam, siz güzel çiçeklerim; zamanla havaya, ışığa, gökyüzüne yöneleceksiniz. Topraktan bağımsız büyüyeceksiniz, yalnızca kökünüz kalacak bende. Ben bir koza olsam, siz mucize bir tırtıl; benden çıkıp kanatlanıp u...
Yorum Gönder
Devamı

Öğütler XXX

Rabbim yarattı ve ellerime verdi. Benim elimde büyüsün diye, Rabbim bana emanet etti. Elimden ne geliyorsa yapmaya hazırdım. Ve o gün bugündür elimden geleni yapıyorum. Elimden gelmeyen şeyler içinse yine ellerimi kullanıyorum; Rabbime açıyorum...  Ektiğim tohumlar filizlenmeden mevsim değişmesin istiyorum. Toprağa diktiklerim zamanından önce savrulmasın istiyorum rüzgârla. Şöyle bir büyüyüp serpilmeden kışa yakalanmasınlar istiyorum.  Biraz daha güneş görsün, biraz daha büyüsün, kendi gövdesini taşıyacak kadar güçlensin. Ama biliyorum; mevsimleri ben belirlemiyorum. Ben sadece elimden geleni yapıyorum, gerisini Rabbime bırakıyorum. Bazen bahçeye bir sera yapmak, etrafını şöyle güzelce sarıp sarmalamak da bahçıvanlığa dâhil…  Hep aynı; bir tarafta biraz kaygı biraz endişe biraz koruma isteği; diğer tarafta tevekkül, sabır, teslimiyet... Bir elim bırakıyor, bir elim hâlâ tutuyor. Bir taraftan yavaşça geri çekilmeyi deniyorum "Tamam" diyorum, "Vakti geldi, artık uçabilir...
Yorum Gönder
Devamı

Öğütler XXXI

Sevgili kızım, Düşün ki, sana yollar açmakla meşgulum. Sen usul usul gelirken, ön tekerleğin geçeceği yolları düzlemekle meşgulum. Senin adımlarının değeceği yollardaki engelleri kaldırmak için uğraşıyorum. Yağan karın altında hiç durmadan çalışan bir kar küreme aracı gibi belki... Senin ayakların üşümesin, sendelemesin diye. Etrafı temizleyeduruyorum bir yandan, Üzerine sıçramasın kötülükler diye...  Hayatın çamuru sana değmesin, karanlık seni ürkütmesin istiyorum. Yol açık olunca sen hızlıca yürürsün, koşa koşa ilerlersin diye düşünüyorum. Senin hızlıca yürüyüp, koşa koşa ilerleyebileceğin günleri düşlüyorum.  Siz bu yolu temiz ve sağlam adımlarla yürüdükçe, ben varmış hissedeceğim. Siz menzile yaklaştıkça, ben durduğum yerde sona ulaşacağım. Belki bir gün, siz de yollar açarsanız başkaları için; işte ben o zaman gerçekten vardığımı hissedeceğim.
Yorum Gönder
Devamı