Öğütler II

İlk önce dünyanın en zarif yüzüyle tanışacaksın oğlum. Çok uzaklardan gelmiş bir özel misafir gibi karşılanacak, öylesine bir özenle ağırlanacaksın. Üzerine titreyecek herkes bin bir 'hürmet'le. Tenine dokunmaya, öpmeye bile kıyamayanlar pamuklara saracak seni. Kimyasal değmiş her şeyden bile, soğuktan sıcaktan bile sakınacaklar tenini. Uykuların bölünmesin diye, sen huzursuz olma diye yapılacak bütün planlar. Bin bir özenle seçilecek yediğin içtiğin her şey de... Kimi masallardan, kimi hikâyelerden bile sakınacaklar o tertemiz zihnini. Duymayacaksın dünyaya ait nice kelimeyi, bilmeyeceksin nice kavramın mealini... Sen zarar görme diye pervane olacak herkes etrafında, ellerinden tutup minicik adımlarına uyacaklar sen düşme diye. Fakat dünya böyle bir yer değil oğlum… Yaşadıkça öğreneceksin en sahicisini. Düşeceksin kalkacaksın, düşeceksin kalkacaksın, düşeceksin kalkacaksın… Yol boyunca ayakta kalanlardan olmaya çabalamanı, seni ayakta tutacak şeylere tutunmanı, dünya serüvenin nihayete erdiğinde dimdik olmanı dilerim…

Yaşadıkça göreceksin oğlum, dünya sevdalarla kavgaların çatıştığı bir yer ve masum değil çoğu kavga… Dünya sesi gür çıkanın diline sahip çıkma hassasiyetinde olanı ezmeye çalıştığı bir yer. Okuduğun kitaplarda yazmayanları, dinlediğin hikâyelerde anlatılmayanları göreceksin yaşadıkça… Tekasürle övünenleri, olmadığı gibi görünenleri, iyilikleri tüketenleri, ekini ve nesli ifsad edenleri göreceksin. Öğrendiğin iyinin, güzelin karşı safında duranlara hayret edeceksin. Ağıtlar duyacaksın, nicedir duyduğun dualara zıt; şaşıracaksın. Nice gözyaşı görecek, o gözyaşlarına sebep olanlara kızacaksın. Öfke duyduğun nice beyhude işe şahit olacaksın. Nice ihanetler görecek, inanamayacaksın. Anlamayacaksın hazzına teslim olanları, iblisin safında duranları… Dünya düzeninin herkesi eşit kılmadığını, bu dünyanın kirli yüzüyle kimine nasıl üstünlük bahşettiğini göreceksin. Sevmeyeceksin dünyanın o ikinci yüzünü. Sevme! Sen kavgaya tarafgir olanlardan değil, sevdasına tutunanlardan ol…

Güzel günlerin ‘eskilerle’ anıldığı, güzel adamların adeta efsanelerden arta kaldığı bir yer dünya oğlum. Ama ben sana anlatacağım o eskileri, o efsaneleri… Ömer Muhtarları, Azzamları, Şeyh Şamilleri öğreteceğim… Şehadet duasıyla yola revan olan, dönülmez diyara yol alan nice güzel adamı anlatacağım bir bir. Sloganlarla yaşayanları değil, o sloganları yaşayanları, bir mushafına bir silahına sarılanları anlatacağım. Her puta İbrahim olanları, batıla meydan okuyanları, Hakkın tarafında duranları, hakikate teslim olanları anlatacağım. Hayrlarda yarışanları, sevdasının bedelini ödemeye hazır olanları anlatacağım. İman çizgisinde yürüyenleri bil diye; bir devre şahitlik et diye; o neslin izinden git diye...

Alınlarındaki secde izinden tanıyacaksın onları; gözlerindeki merhametten tanıyacaksın. Kutsal dertler edinmeyi, vakarla yürümeyi, sade ve bol kıyafetler giymeyi, saçıyla sakalıyla ama en önemlisi ahlakıyla Müslümanca bir duruş sahibi olmayı öğreneceksin onlardan… Dimdik ama müşfik durmayı öğreneceksin. Onların dertlerini dert edinecek, dünya aslına rücu edene yahut biz cennetlere erene dek onların bayraklarını teslim alıp yola çıkacaksın. Duamdır; öyle isterim.