15’inde bir genç kız...

15’inde bir genç kız... 5 yıldır kendini ait hissetmediği bir coğrafyada, kendini yakın hissetmediği insanlarla. Sormayan bilmez, yaşıtları 11. sınıfta iken o 7.sınıfta; önemi yok; yaşamaktan beklentisi yok. Ön sırasındaki, yan sınıfındaki, koridorda yürürken yanındaki neşeli kalabalıkların yabancısı. Ne anlaşılma umudu kalmış ne de anlama... Umursanmamayı umursamıyor gibi... Mahzun, mahmur, kendi içinde mahpus... Dertten azade gibi görünen diğerlerinin derdini de o yüklenmiş gibi bükük beli. İsmini merhametle söylediğinizde şaşırıyor, ona yöneldiğinizde üzerine alınmayıp arkasına bakıyor.

15’inde bir genç kız... Korkuları kendi içinde, savaşları kendince... O savaşların çok daha büyüğü bu halinin müsebbibi. Esaretten kaçmış esaretin bir başka türlüsüne. Hikâyesi kendinde saklı; anlatmaya mecalsiz. Zaten pek kimse de merak etmemiş. İki dudağı derbest; açacak kimseyi bulamamış. Ki firari gözleri konuşurken dile, dudağa ne hacet... İhtiyacı yok cümle kelimelere lakin kimse bakmamış gözlerine; kimse anlamamış, kimse dinlememiş. 

15’inde bir genç kız... Muhatap alındığına, umursandığına şaşkın. İsminin bilindiğine daha da şaşkın. Bir an duruyor, duraksıyor, donuyor bakışları... Uzaktan bakınca hoyrat, umursamaz ve hatta serkeş olan o kız biraz yaklaşınca munis, nazenin ve hatta safderun... Dokunsan ağlayacakken de ağlamayabilmeyi öğrenmiş. Gözleri bir var bir yok; sesi biraz var biraz yok. Yine de mütebessim; tebessümü tedirgin, gülüşü yarım. İsmini bilene mahcup, ismine seslenene hayran...

15’inde bir genç kız... Gözlerinden tanırsın; kat kat kuyulara düşmüş, nice derin kuyular aşmış; aşılmaz nicesinde de tutsak daha. Bir el bekler gibi; ilk uzananı tutacak. Aslında beklemiyor kimseyi; kuyuya, soğuğa, karanlığa, yalnızlığa alışmış... Ya da uçsuz bir sahrada kaybolmuş adeta; yol bilmez, iz bilmez. İlk gördüğü kervanın peşine düşecek... İlk gördüğüne sarılacak... Kimse mi yok! Susuzluktan kurumak üzere bir çiçek gibi... Kimse eğilip su vermemiş. Oysa belki bir damla su yetecek yağmura değin ayakta tutmaya.

15’inde bir genç kız... Bilmiyor nicelerinin en nasiplisi olduğunu; her şeye rağmen...