SÖYLEŞİ - II

En hayırlı neslin ebedi diyara göçmesinin ardından asırlar geçti. Bizim payımıza da böyle bir zaman, böyle bir zamanda imtihan düştü. Öyle ki, her geçen gün umutlarımızı biraz daha tüketiyor bu çağ; heyecanlarımız günden güne yitiyor, değil mi? Umutla attığımız her adım yolda kalıyor; heyecanla kurduğumuz bütün hayaller yarım... Korkarım, uğruna mücadele ettiğimiz hakiki, kutsal değerler elimizden yitip gidiyor bazen isyanlarda, bazen nisyanlarda.

Bu çağ ki, her adımda ruhumuzu, duruşumuzu kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyayız. Ne niyetle çıkarsak çıkalım yolun sonu aynı yere varıyor sanki. Kimileri koşa koşa gidiyor, hiç şüphesiz; kimileri dura dura, arkasına baka baka; kimileri adım adım, yavaş yavaş, korka korka... Ne çare! Bütün yollar aynı yere çıkıyor; bütün son(uç)lar aynı...

Bize öyle bir zamanda imtihan düştü ki, teknoloji gelişirken, imkânlar artarken insanlık ilerlemiyor asla! İnsanlar uzaklaşıyor sadece. Özünden, ruhundan, fıtratından uzaklaşıyor... Hayretimiz yitiyor; merhametimiz, adaletimiz, insaniyetimiz... Kalbimizin sesini duymaya engel oluyor yoğunluklarımız, yorgunluklarımız; fark ediyor musun?

Var mısın; yitip gitmemeye herkes gibi... Sönüp ölmemeye, direnmeye ve yine direnmeye... Allah'a güvenmeye... O'na güvendikçe güçlenmeye...

Var mısın; dünyaya dair bütün hesapları kapatmaya, bütün arzuları rafa kaldırmaya... Zihnindeki tüm dünyalık savaşları bitirmeye; kapkaranlık günlerde de inatla aydınlık düşler biriktirmeye, kör gecelerde de sevda dolu rüyalar görmeye...

Var mısın; bu asırda nasıl olur değil, insanlar ne diyor değil, bu çağ neyi arzular değil... Kur’an nasıl diyorsa, Allah nasıl emrediyorsa, fıtratına ne koymuşsa öyle!

Var mısın; İbrahim gibi, İsmail’ini bile kurban vermeye hazırlanmaya; Hacer’ce teslim olmaya her emre... Var mısın; ekinsiz vadileri bile göze almaya ve ekinsiz vadileri yeşertecek zemzemler çıkarmaya...

Var mısın; her şeye ve herkese rağmen, bir an düşünmeden, arkana bile bakmadan, korkmadan, endişesiz ve tereddütsüz; asrısaadet modelini yaşamak ve yaşatmak üzere...

Şöyle içten bir tekbir ilk önce: Allahuekber!