Ana içeriğe atla

Evliliğim cihad mücadelem, evim uzlet yerim!


Hani sevdam vardı benim.
Davam vardı.
Ümmet coğrafyası kadar büyük dertlerim vardı...
Uzun uzun kıyamlarım, derinlerden gözyaşlarım, içten dualarım vardı.
Marşlarım, sloganlarım, eylemlerim, yumruklarım vardı.
Uzun uzun konuşur, derin derin tartışır, hep koşardım;
her daim yetişilmesi gereken bir yerler, birkaç saat uykuyla tamamlanmayı bekleyen işler vardı.
“Biz de sizin gibiydik bir zamanlar” diyenlere sitemlerim vardı.
“Ben onlar gibi olmayacağım” sözlerim imtihana tabi şimdi,
deneniyorum...
Davamın, sevdamın küllerini toplamaktan korkuyorum.

Direniyorum.
Bazen tartışıyorum bazen kavga ediyorum bazen savaşıyorum; kendimle.
Bazen kızıyorum, bazen kırılıyorum, bazen acıyorum; kendime.
Geçen zamana dönüp baktığımda pişman olacağım nice şeye üzülüyorum.
Ben hayat defterinin bu yeni sayfasında gündelik telaşlarla oyalanadururken
kurtuluş gemisi kaçacak diye korkuyorum.

Okuduğum kitaplarda anlatılmayanları yaşıyorum şimdi.
Hayallerim bilinmeze uğurlanmış gibi.
Ama yine de
içimin tükenmemiş sancılarına seviniyorum.
Gün boyu yaptığım her işte,
nefsime “Bu da ibadet, sadaka sevabı...” telkinleriyle
sabrı ve fedakârlığı öğütlüyorum...

Sevdam, davam, kavgam... Hepsi evliliğime emanet!

İnanmaya devam edeceğim; evliliğim cihad mücadelem, evim uzlet yerim...


Rabbimiz rızası yolunda güzel haller, güzel günler lütfetsin.





Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Öğütler XXIX

  Sevgili oğlum, Henüz küçücükken sen, her şeyini ben yapayım isterdim. Seni kimseye bırakmayayım, her halini ben göreyim, ben hep yanında olayım... Ben koruyayım, ben kollayayım... Ben yeteyim, ben yetişeyim, ben yetiştireyim… Sana dair hiçbir anı kaçırmayayım. Düşününce, ‘oyuncağını uyurken bile yanından ayırmak istemeyen çocuk gibi’ belki. Sonra büyüdüm. Seninle büyüdüm ben de… Ve şimdi kız kardeşin büyüyor. Sen yürümeyi öğrenirken ben bırakmayı, sen konuşmayı öğrenirken ben susmayı, sen kendini bulurken ben yavaşça seni serbest bırakmayı öğrendim. Ve şimdi; ‘ben olmasam da yanınızda güzel insanlar olsun’ yanınızda istiyorum. Ben yanınızda olmasam da güvende olun. Ben kimim ki? Bazen ben yanınızda olsam bile koruyamam ki... Sevgili oğlum, çiçek kızım, Ben toprak olsam, siz güzel çiçeklerim; zamanla havaya, ışığa, gökyüzüne yöneleceksiniz. Topraktan bağımsız büyüyeceksiniz, yalnızca kökünüz kalacak bende. Ben bir koza olsam, siz mucize bir tırtıl; benden çıkıp kanatlanıp u...
Yorum Gönder
Devamı

Öğütler XXX

Rabbim yarattı ve ellerime verdi. Benim elimde büyüsün diye, Rabbim bana emanet etti. Elimden ne geliyorsa yapmaya hazırdım. Ve o gün bugündür elimden geleni yapıyorum. Elimden gelmeyen şeyler içinse yine ellerimi kullanıyorum; Rabbime açıyorum...  Ektiğim tohumlar filizlenmeden mevsim değişmesin istiyorum. Toprağa diktiklerim zamanından önce savrulmasın istiyorum rüzgârla. Şöyle bir büyüyüp serpilmeden kışa yakalanmasınlar istiyorum.  Biraz daha güneş görsün, biraz daha büyüsün, kendi gövdesini taşıyacak kadar güçlensin. Ama biliyorum; mevsimleri ben belirlemiyorum. Ben sadece elimden geleni yapıyorum, gerisini Rabbime bırakıyorum. Bazen bahçeye bir sera yapmak, etrafını şöyle güzelce sarıp sarmalamak da bahçıvanlığa dâhil…  Hep aynı; bir tarafta biraz kaygı biraz endişe biraz koruma isteği; diğer tarafta tevekkül, sabır, teslimiyet... Bir elim bırakıyor, bir elim hâlâ tutuyor. Bir taraftan yavaşça geri çekilmeyi deniyorum "Tamam" diyorum, "Vakti geldi, artık uçabilir...
Yorum Gönder
Devamı

Öğütler XXXI

Sevgili kızım, Düşün ki, sana yollar açmakla meşgulum. Sen usul usul gelirken, ön tekerleğin geçeceği yolları düzlemekle meşgulum. Senin adımlarının değeceği yollardaki engelleri kaldırmak için uğraşıyorum. Yağan karın altında hiç durmadan çalışan bir kar küreme aracı gibi belki... Senin ayakların üşümesin, sendelemesin diye. Etrafı temizleyeduruyorum bir yandan, Üzerine sıçramasın kötülükler diye...  Hayatın çamuru sana değmesin, karanlık seni ürkütmesin istiyorum. Yol açık olunca sen hızlıca yürürsün, koşa koşa ilerlersin diye düşünüyorum. Senin hızlıca yürüyüp, koşa koşa ilerleyebileceğin günleri düşlüyorum.  Siz bu yolu temiz ve sağlam adımlarla yürüdükçe, ben varmış hissedeceğim. Siz menzile yaklaştıkça, ben durduğum yerde sona ulaşacağım. Belki bir gün, siz de yollar açarsanız başkaları için; işte ben o zaman gerçekten vardığımı hissedeceğim.
Yorum Gönder
Devamı