Ana içeriğe atla

Hacer'ce...

Fotoğraf açıklaması yok.

Uçsuz bucaksız bir çölün ortasında kimsesiz ve çaresiz kalmış gibi yalvaracaksın Allah'a. Vazgeçilmediysen, terk edilmediysen bile vefanın O'ndan gayrısında eğreti durduğunu bilerek; vazgeçilmişlikle, terk edilmişlikle sunacaksın dualarını O'na. Ipıssız bir sahrada susuz kalmış gibi arz edeceksin susamışlığını yeryüzündeki her damla suyun bilgisine sahip olduğunu bildiğin Rabbe. Yapayalnız bırakıl
dığın, ucu bucağı olmayan yabancı bir vadide biçareliğini, acizliğini ve hiçliğini en derinden hissede hissede yöneleceksin. Çatlasa da dudağın ve kurusa da dilin damağın, benliğine "Şah damarımdan daha yakın olan elbette bilir bu halimi, sabır... Sabır..." diye fısıldaya fısıldaya isteyeceksin O'ndan. Bir 'İsmail' için isteyeceksin biraz da. Kendinden çok İsmail için isteyeceksin. En çok İsmail için... Her ne ise o arzuladığın, hem içten duaların olacak onun için, hem de gayretle koşturmaların... Defalarca Safa'lar, Merve'ler geçeceksin yılmadan ve Rabbinden başka hiçbir şeyden yana en ufak bir umudun kalmayacak en sonunda. İşte o zaman su serpecek Rabbin yüreğine. İşte o zaman bir zemzem serinliğinde bulacaksın çareni. Duanla sana bahşedilen o zemzem çağlar aşacak, asırlar geçse de tükenmeyecek bir bereket olacak âlemlere. Duaların ve sabırla koşturmaların Allah'ın Halil'inin bilinecek bir neslin hep hatırlanmasının müsebbibi olacak... 

"Nefsince de, sabah akşam rızasını isteyerek Rablerine yalvaranlarla beraber candan sabret." Kehf/28

"Ey Rabbim! Sana dua etmekle ben hiçbir zaman bedbaht olmadım." Meryem/4

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Öğütler XXIX

  Sevgili oğlum, Henüz küçücükken sen, her şeyini ben yapayım isterdim. Seni kimseye bırakmayayım, her halini ben göreyim, ben hep yanında olayım... Ben koruyayım, ben kollayayım... Ben yeteyim, ben yetişeyim, ben yetiştireyim… Sana dair hiçbir anı kaçırmayayım. Düşününce, ‘oyuncağını uyurken bile yanından ayırmak istemeyen çocuk gibi’ belki. Sonra büyüdüm. Seninle büyüdüm ben de… Ve şimdi kız kardeşin büyüyor. Sen yürümeyi öğrenirken ben bırakmayı, sen konuşmayı öğrenirken ben susmayı, sen kendini bulurken ben yavaşça seni serbest bırakmayı öğrendim. Ve şimdi; ‘ben olmasam da yanınızda güzel insanlar olsun’ yanınızda istiyorum. Ben yanınızda olmasam da güvende olun. Ben kimim ki? Bazen ben yanınızda olsam bile koruyamam ki... Sevgili oğlum, çiçek kızım, Ben toprak olsam, siz güzel çiçeklerim; zamanla havaya, ışığa, gökyüzüne yöneleceksiniz. Topraktan bağımsız büyüyeceksiniz, yalnızca kökünüz kalacak bende. Ben bir koza olsam, siz mucize bir tırtıl; benden çıkıp kanatlanıp u...

Öğütler XXX

Rabbim yarattı ve ellerime verdi. Benim elimde büyüsün diye, Rabbim bana emanet etti. Elimden ne geliyorsa yapmaya hazırdım. Ve o gün bugündür elimden geleni yapıyorum. Elimden gelmeyen şeyler içinse yine ellerimi kullanıyorum; Rabbime açıyorum...  Ektiğim tohumlar filizlenmeden mevsim değişmesin istiyorum. Toprağa diktiklerim zamanından önce savrulmasın istiyorum rüzgârla. Şöyle bir büyüyüp serpilmeden kışa yakalanmasınlar istiyorum.  Biraz daha güneş görsün, biraz daha büyüsün, kendi gövdesini taşıyacak kadar güçlensin. Ama biliyorum; mevsimleri ben belirlemiyorum. Ben sadece elimden geleni yapıyorum, gerisini Rabbime bırakıyorum. Bazen bahçeye bir sera yapmak, etrafını şöyle güzelce sarıp sarmalamak da bahçıvanlığa dâhil…  Hep aynı; bir tarafta biraz kaygı biraz endişe biraz koruma isteği; diğer tarafta tevekkül, sabır, teslimiyet... Bir elim bırakıyor, bir elim hâlâ tutuyor. Bir taraftan yavaşça geri çekilmeyi deniyorum "Tamam" diyorum, "Vakti geldi, artık uçabilir...

Öğütler XXXI

Sevgili kızım, Düşün ki, sana yollar açmakla meşgulum. Sen usul usul gelirken, ön tekerleğin geçeceği yolları düzlemekle meşgulum. Senin adımlarının değeceği yollardaki engelleri kaldırmak için uğraşıyorum. Yağan karın altında hiç durmadan çalışan bir kar küreme aracı gibi belki... Senin ayakların üşümesin, sendelemesin diye. Etrafı temizleyeduruyorum bir yandan, Üzerine sıçramasın kötülükler diye...  Hayatın çamuru sana değmesin, karanlık seni ürkütmesin istiyorum. Yol açık olunca sen hızlıca yürürsün, koşa koşa ilerlersin diye düşünüyorum. Senin hızlıca yürüyüp, koşa koşa ilerleyebileceğin günleri düşlüyorum.  Siz bu yolu temiz ve sağlam adımlarla yürüdükçe, ben varmış hissedeceğim. Siz menzile yaklaştıkça, ben durduğum yerde sona ulaşacağım. Belki bir gün, siz de yollar açarsanız başkaları için; işte ben o zaman gerçekten vardığımı hissedeceğim.